Piękna i Bestia to opowieść… oparta na faktach!

Pedro Gonzalez i małżonka Katarzyna

Pomimo, iż w oczach XVI-wiecznego francuskiego dworu, Pedro González był dziwaczną istotą, która prawdopodobnie przemieniała się w wilkołaka podczas pełni księżyca, to człowiek, którego ciało było całkowicie pokryte włosami, w rzeczywistości okazał się być kulturalnym i wykształconym dżentelmenem.

Pedro González urodził się w 1537 roku na Teneryfie. Miał ogromne nieszczęście żyć w czasach, w których wierzono w siły nadprzyrodzone i tajemnicze stworzenia. Pedro cierpiał na genetyczną chorobę, która objawia się nadmiarem włosów na całym ciele, z wyjątkiem dłoni i podeszew stóp.

W dawnych czasach wierzono w istnienie wilkołaka
W dawnych czasach wierzono w istnienie wilkołaka

Jedną z najbardziej przerażających postaci tamtych czasów był tak zwany dziki człowiek – wilkołak, który rzekomo nocami porywał, a następnie pożerał małe dzieci. Z tego powodu Pedro został uznany za wilkołaka, schwytany i podarowany królowi Francji – Henrykowi II. W tamtych czasach dwory były zafascynowane wybrykami natury, a bycie „właścicielem” nietypowej istoty, np. człowieka z pewnymi wadami rozwojowymi oznaczało wysoki status społeczny.

Wedle dochodzenia przeprowadzonego przez kanał telewizyjny Smithsona i przedstawionego w specjalnym dokumencie, Henryk II postanowił przeprowadzić eksperyment i przekonać się, czy przerażająca podarowana mu „bestia”, która tak naprawdę była wówczas 10-letnim chłopcem, mogłaby stać się człowiekiem. Dziecko zostało ochrzczone, a imię chłopca zmieniono na Petrus Gonsalvus.

Pedro Gonzales
Pedro Gonzalez

Król postanowił zadbać o edukację dzieciaka, ucząc go czytać, pisać i wszelkich dobrych manier. Dworscy nauczyciele byli wręcz zachwyceni szybkimi postępami Petrusa w każdej dziedzinie wiedzy.

Po śmierci Henryka II, Petrusem zaopiekowała się jego owdowiała żona, Catalina de Medici, która postanowiła posunąć się nieco dalej z „eksperymentem” i znaleźć młodzieńcowi żonę. Wybranką została piękna kobieta o imieniu Katarzyna, która po raz pierwszy spotkała się z mężem w dniu ślubu.

Pedro Gonzalez, Katarzyna i dwie córeczki
Pedro Gonzalez, Katarzyna i ich dwie córeczki

Zdaniem badaczy tej historii, głównym planem królowej było sprawdzenie, co się stanie, gdy piękna kobieta zjednoczy się z owłosioną istotą. Pomimo, iż pierwsza dwójka dzieci pary wyglądała całkiem „ludzko”, to czworo potomków urodziło się z nadmiernym owłosieniem.

Pedro Gonzalez wraz z małżonką Katarzyną
Pedro Gonzalez wraz z małżonką Katarzyną

Z małżeństwa Pedro i Catherine urodziło się w sumie sześcioro dzieci, trzech chłopców i trzy dziewczynki: Madeleine, Enrique, Françoise, Antonietta, Horacio i Ercole, z których czworo odziedziczyło przerost po ojcu. Zarówno chłopcy Enrique i Horacio, jak i dziewczynki Madeleine i Antonietta, mieli ciała i twarze całkowicie pokryte włosami jak ich ojciec.

Madeleine González
Madeleine González

Kiedy zmarła Catalina de Médici, osobliwa rodzina została podarowana Małgorzacie z Austrii, gubernatorowi Flandrii i księżnej Parmy, która przekazała ją następnie synowi, Aleksandrowi Farnese. Jak można wywnioskować, życie Gonzálezów nie było łatwe! Przemieszczali się z jednego miejsca do drugiego, nieustannie wystawiani jako dzikie zwierzęta, pomimo ich doskonałej edukacji i szkolenia.

Antonietta González
Antonietta González

Książe Parmy oddzielił dzieci Gonzaleza od rodziców i podarował je w prezencie ważnym osobistościom. Jedną z córeczek otrzymała w prezencie Isabella Pallavicina. Okrutny los, wynikający z panującej w tamtych czasach niewiedzy, sprawił, że cierpiące na rzadką chorobę dzieci były traktowane jak maskotki, a nie jak ludzie.

W końcu nękana przez los para zamieszkała we włoskim mieście Capodimonte, gdzie mogła prowadzić o wiele spokojniejsze życie. ​​Z oficjalnych źródeł informacji wynika, że Catherine zmarła w 1623 r. Pedro González zmarł w 1618 roku i pomimo tego, że prowadził tak niezwykłe i niełatwe życie, dożył 80 lat, co również było dość nietypowe jak na tamte czasy.

Historia tej pary zainspirowała pisarkę Gabrielle-Suzanne Barbot de Villeneuve do stworzenia słynnej opowieści: „La Belle et la Bête” (Piękna i Bestia), opublikowanej w Paryżu w 1740 r.

Nietrudno sobie wyobrazić, jak bardzo w owych czasach, nietypowy wygląd zarówno Gonzaleza, jak i jego potomstwa, przyciągał uwagę znudzonej szlachty. W efekcie dużego zainteresowania dziwnym zjawiskiem, wykonano wiele dzieł sztuki przedstawiających zarówno Pedra, jak i członków jego rodziny, aby mogli przyjrzeć się im – przynajmniej w ten sposób – królowie, książęta, lub szlachta, którzy nie mieli okazji podziwiać ich osobiście. Podobnie, lekarze, którzy badali rodzinę, zostawiali obrazowe zapisy tak niezwykłych ludzi.

Rodzina Gonzalez w nowoczesnej interpretacji

Istnieje wiele innych przypadków osób z nadmiernym owłosieniem, które przeszły do historii, takich jak Barbara Urselin, urodzona w 1629 r. w Kempten. Od najmłodszych lat była publicznie eksponowana przez rodziców, a później przez męża w zamian za pieniądze. Z nadmiernego owłosienia słyną również Adrian Jeftichejev, dobrze znany jako „Dziki człowiek z Lasów Kostroma” – wystawiany publicznie niczym owoc relacji między niedźwiedziem a chłopem!

Owłosieni ludzie - Bárbara Urselin, Theodore Petroff, Joaquina López oraz Julia Pastrana
Od góry do dołu i od lewej do prawej – Bárbara Urselin, Theodore Petroff, Joaquina López oraz Julia Pastrana

Adrian miał syna o imieniu Fedor, który przeszedł do historii jako Theodore Petroff lub „Jo-Jo, chłopiec o psiej twarzy”. Ten ostatni pracował w cyrku, a po jego śmierci w 1904 r. posadę przejął Stephan Bibrowski, znany jako „Lionel, Lion Man”.

Czytaj więcej: https://difundir.org/2016/02/01/la-bella-y-la-bestia-una-historia-real-inspirada-por-un-hombre-de-carne-y-hueso/, https://culturacientifica.com/2017/04/14/la-hipertricosis-del-guanche-inspiro-la-bestia/

0 0 vote
Article Rating
Podziel się:




Subskrybuj
Powiadom o
guest
2 komentarzy
najstarszy
najnowszy oceniany
Inline Feedbacks
View all comments
gra-naz
gra-naz
4 miesięcy temu

ważnym osobistością 🙈